คำจำกัดความ
ความอัจฉริยะของ Actor คือหลักฐานเกี่ยวกับว่าอะไรหรือใครเป็นตัวขับเคลื่อนการโต้ตอบกับแอปพลิเคชัน ร่วมกับบริบทที่จำเป็นเพื่อดำเนินการกับสิ่งนั้น คำว่า "actor" คือสิ่งที่อยู่ในการควบคุมการโต้ตอบในขณะนั้น: คน คนที่ทำงานร่วมกับผู้ช่วย AI เอเจนต์อัตโนมัติ หรือสิ่งที่หลักฐานที่มีอยู่ไม่สามารถระบุได้
ความอัจฉริยะของ Actor แตกต่างจากอัตลักษณ์ อัตลักษณ์ตอบว่า "บัญชีนี้คือบัญชีไหน" ความอัจฉริยะของ Actor ตอบว่า "ตอนนี้ ผู้เข้าร่วมหรือคำขอนี้เป็นผู้เล่นประเภทใด และเรารู้ได้อย่างไร"
เหตุผลที่หมวดหมู่นี้มีอยู่
ตลอดประวัติศาสตร์ส่วนใหญ่ของเว็บ แอปพลิเคชันสามารถถือว่าสession ที่ยืนยันตัวตนแล้วเป็นคนได้ ทราฟฟิกอัตโนมัติเป็นสิ่งที่ต้องตรวจจับและโดยมากต้องหยุด แนวคิดนั้นใช้ไม่ได้อีกต่อไปเมื่อซอฟต์แวร์เอเจนต์ที่ถูกต้องตามการใช้งานเริ่มเข้ามาเรียกดูเว็บไซต์ เรียกใช้งาน API และเรียกใช้เครื่องมือให้กับคนและบริษัทที่ใช้งานมัน ตอนนี้แอปพลิเคชันจำเป็นต้องแยกแยะระหว่าง:
- คนที่ควรได้รับประสบการณ์ตามปกติ
- คนที่ใช้ความช่วยเหลือจาก AI ซึ่งอาจเป็นที่ยอมรับ ถูกจำกัด หรือเพียงแค่เปิดเผยให้ทราบ ขึ้นอยู่กับเวิร์กโฟลว์
- เอเจนต์ที่ควรได้รับการเข้าถึงแบบมีโครงสร้าง เช่น API หรือการตอบกลับที่อ่านได้โดยเครื่อง
- การโต้ตอบที่หลักฐานยังน้อยเกินไปที่จะสรุปได้
โพสต์ของเรา Human, AI-assisted or agent: a practical taxonomy for application traffic อธิบายทั้งสี่กลุ่มนี้อย่างละเอียด
หากไม่มีการแยกแยะนี้ ทีมจะถอยกลับไปใช้เครื่องมือที่หยาบเกินไป: บล็อกทุกอย่างที่ดูเป็นอัตโนมัติ หรืออนุญาตทุกอย่างที่ยืนยันตัวตนได้ ทั้งสองแบบก่อปัญหา แนวทางแรกทำให้การเชื่อมต่อที่ถูกต้องตามการใช้งานใช้งานไม่ได้ ส่วนแนวทางหลังปล่อยให้การกระทำที่มีผลกระทบสูงทำงานโดยมีบริบทน้อยกว่าที่ใครตั้งใจไว้
องค์ประกอบของความอัจฉริยะของ Actor
สัญญาณ
ข้อมูลดิบที่ป้อนเข้า: ลายเซ็นของคำขอ รายละเอียดของโปรโตคอล การประกาศจากไคลเอนต์ และสัญญาณของการโต้ตอบจาก session ของเบราว์เซอร์ สัญญาณที่มีอยู่จะขึ้นอยู่กับจุดที่การเชื่อมต่อทำงาน
การจัดประเภทพร้อมฐานหลักฐาน
ข้อสรุปอย่าง Agent หรือ Human จะมีประโยชน์ก็ต่อเมื่อระบุได้ว่าตั้งอยู่บนอะไร ความอัจฉริยะของ Actor ที่ดีจะรายงาน ฐานหลักฐาน เสมอ: Verified, Declared, Inferred หรือ Unknown
การวิเคราะห์
รูปแบบตามเวลาและตาม route: ส่วนใดของแอปพลิเคชันที่เห็นทราฟฟิกของเอเจนต์ มี Unknown มากเพียงใด และตัวเลขเหล่านั้นเปลี่ยนไปอย่างไรหลังการปล่อยเวอร์ชัน
การตัดสินใจ
นโยบายของแอปพลิเคชันเองสำหรับแต่ละ route และระดับความเสี่ยง ความอัจฉริยะของ Actor ช่วยประกอบการตัดสินใจเหล่านี้ ไม่ได้ตัดสินใจแทนด้วยตัวเอง
ความสัมพันธ์กับการตรวจจับบอท
Bot detection โดยหลักแล้วเป็นการเผชิญหน้ากับฝ่ายตรงข้าม: มีเป้าหมายเพื่อค้นหาและหยุดการทำงานอัตโนมัติที่เป็นการละเมิด ความอัจฉริยะของ Actor กว้างกว่า มันมองการทำงานอัตโนมัติเป็นผู้เข้าร่วมตามปกติที่อาจถูกต้องตามการใช้งานได้ และมองคนที่ใช้ AI ช่วยเป็นหมวดหมู่ของตัวเอง นอกจากนี้ยังให้ Unknown มีสถานะสำคัญตั้งแต่ต้น แทนที่จะบังคับให้ทุกการโต้ตอบต้องเป็น "bot" หรือ "not bot"
ความเข้าใจผิดที่พบบ่อย
สัญญาณมากขึ้นย่อมหมายถึงความแน่นอนมากขึ้นเสมอ. สัญญาณที่มีความแรงต่างกันไม่ควรถูกเฉลี่ยให้เป็นคะแนนเดียว ลายเซ็นที่ยืนยันแล้วกับรูปแบบพฤติกรรมที่อนุมานได้คือหลักฐานคนละชนิดกัน
ความอัจฉริยะของ Actor ควรตัดสินโดยอัตโนมัติ. คุณค่าของมันอยู่ที่การให้บริบทที่เชื่อถือได้แก่เจ้าของแอปพลิเคชัน เจ้าของเป็นผู้ตัดสินใจเรื่องการบังคับใช้
ความอัจฉริยะของ Actor ใน Proof of Actor
Proof of Actor จัดความอัจฉริยะของ Actor เป็นสามความสามารถ: Detect, Understand และ Route ผลลัพธ์จะอยู่ในหนึ่งในสี่คลาสเสมอพร้อมฐานที่ระบุชัดเจน ทีมเริ่มต้นใน โหมดสังเกตการณ์ และนโยบายทำงานในโค้ดของแอปพลิเคชันเอง เรียนรู้เพิ่มเติมได้ที่ หน้าผลิตภัณฑ์ หรือ สมัครขอสิทธิ์เข้าถึงระยะแรก.