ସଂଜ୍ଞା
ଏକ actor ଫଳାଫଳର ପ୍ରମାଣ ଆଧାର ତାହାର ପଛରେ ଥିବା ପ୍ରମାଣର ପ୍ରକାରକୁ ବର୍ଣ୍ଣନା କରେ। Proof of Actor ଚାରିଟି ମୂଲ୍ୟ ବ୍ୟବହାର କରେ:
- ସତ୍ୟାପିତ: ଏକ କ୍ରିପ୍ଟୋଗ୍ରାଫିକ କିମ୍ବା ଅନ୍ୟଥା ଯାଞ୍ଚଯୋଗ୍ୟ ଘୋଷଣା ସଫଳ ହୋଇଛି।
- ଘୋଷିତ: actor କିମ୍ବା application ଏହାକୁ କହିଛି।
- ଅନୁମାନିତ: ନିଷ୍କର୍ଷ ବ୍ୟବହାରଗତ କିମ୍ବା ପରିପ୍ରେକ୍ଷ୍ୟଜନିତ ସଙ୍କେତରୁ ନିଆଯାଇଛି।
- ଅଜ୍ଞାତ: ନିର୍ଣ୍ଣୟ ପାଇଁ ପ୍ରମାଣ ପର୍ଯ୍ୟାପ୍ତ ନଥିଲା।
ପ୍ରତ୍ୟେକ ଫଳାଫଳରେ ଏକ class (Human, Human + AI, Agent କିମ୍ବା Unknown, application traffic ପାଇଁ ଆମ taxonomyରେ ବର୍ଣ୍ଣିତ) ଏବଂ ଏକ basis ଦୁହେଁ ଥାଏ। "Agent, ସତ୍ୟାପିତ" ଏବଂ "Agent, ଅନୁମାନିତ" ଭିନ୍ନ ଫଳାଫଳ ଅଟେ ଏବଂ ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଭିନ୍ନ ଭାବରେ ବ୍ୟବହାର କରିବା ଉଚିତ।
basis କାହିଁକି ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ
basis ନଥିଲେ, ଏକ ବର୍ଗୀକରଣ କେତେ ଭାର ବହନ କରିପାରେ ତାହାକୁ ଲୁଚାଇଦିଏ। ଏକ dashboard ଯେଉଁଥିରେ signed request ପାଇଁ "Agent" ଦେଖାଯାଏ ଏବଂ request timing ଉପରେ ଭିତ୍ତିକରି ଅନୁମାନ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ "Agent" ଦେଖାଯାଏ, ସେଥିରୁ teams ଦୁହିଁକୁ ଏକେ policy ଲାଗୁ କରିବାକୁ ପ୍ରେରିତ ହୁଅନ୍ତି। ବିଶେଷକରି security-sensitive applications ପାଇଁ, ଏକ ଅନୁମାନ କେବେମଧ୍ୟ କ୍ରିପ୍ଟୋଗ୍ରାଫିକ ସତ୍ୟାପନ ଭଳି ଦିଶିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।
class କୁ basis ଠାରୁ ଅଲଗା କରିବା ଦ୍ୱାରା policies ପ୍ରମାଣର ଶକ୍ତି ସହିତ ମେଳ ଖାଇପାରେ:
- ଏକ read-only route ଯେକୌଣସି Agent ଫଳାଫଳକୁ allow କରିପାରେ।
- ଅଧିକ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ route କେବଳ ସତ୍ୟାପିତ agents କୁ known operators ଭାବରେ ଧରିପାରେ ଏବଂ ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ଅଧିକ ଶକ୍ତ credentials ଆବଶ୍ୟକ କରିପାରେ।
ଚାରିଟି ମୂଲ୍ୟର ବିସ୍ତୃତ ବିବରଣୀ
ସତ୍ୟାପିତ
କିଛି ଯାଞ୍ଚ ହୋଇଥିଲା ଏବଂ ପାସ୍ ହୋଇଥିଲା। ସବୁଠାରୁ ସ୍ପଷ୍ଟ ଉଦାହରଣ ହେଉଛି ଏକ HTTP message signature (RFC 9421) ଯାହା agent's operator ଦ୍ୱାରା ପ୍ରକାଶିତ key ବିରୁଦ୍ଧରେ validate ହୁଏ। ସତ୍ୟାପିତ ପ୍ରମାଣ ସେହି ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଯାଞ୍ଚକୁ ପ୍ରମାଣ କରେ, ତାହାଠାରୁ ଅଧିକ କିଛି ନୁହେଁ: ଏକ valid signature ଦେଖାଏ କେଉଁ key request କୁ sign କଲା, କିନ୍ତୁ action authorized ଥିଲା ବୋଲି ନୁହେଁ।
ଘୋଷିତ
କେହି ଏହା କହିଛନ୍ତି। ନିଜକୁ agent ଭାବେ ନାମିତ କରୁଥିବା client, ଏକ MCP client name, କିମ୍ବା ଆପଣଙ୍କ ନିଜ application ଭିତରେ ଥିବା AI-assistance disclosure ହେଉଛି ଘୋଷଣା। ସେଗୁଡ଼ିକ ଉପଯୋଗୀ, ପ୍ରାୟତଃ ସତ୍ୟ, ଏବଂ କେବେକେବେ ଭୁଲ ମଧ୍ୟ ହୋଇପାରେ। User-agent spoofing ହେଉଛି ଭୁଲ ଘୋଷଣାର ପାରମ୍ପରିକ ଉଦାହରଣ। User-Agent header ଡିଜାଇନ୍ ଅନୁସାରେ self-reported ଅଟେ।
ଅନୁମାନିତ
ସିଷ୍ଟମ୍ ସଙ୍କେତଗୁଡ଼ିକୁ ଭିତ୍ତି କରି ଯୁକ୍ତି କଲା: browser session ର interaction patterns, request timing, missing browser context, protocol details। ଅନୁମାନ ଭୁଲ ହୋଇପାରେ, ସେଥିପାଇଁ ସେଗୁଡ଼ିକୁ ସବୁବେଳେ ଅନୁମାନ ଭାବରେ ଲେବଲ କରାଯାଏ ଏବଂ ଲୋକମାନଙ୍କ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ନିଷ୍ପତ୍ତି ସେଗୁଡ଼ିକ ଉପରେ ଏକାକୀ ଭିତ୍ତି କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।
ଅଜ୍ଞାତ
ପ୍ରମାଣ ଏକ ନିର୍ଣ୍ଣୟକୁ ସମର୍ଥନ କରିନଥିଲା। ଏହା Unknown classification ସହିତ ମେଳ ଖାଏ ଏବଂ ଆପଣଙ୍କ policy ଭିତରେ ଏକ explicit fallback ସହିତ map ହେବା ଉଚିତ। why Unknown is a valid result when classifying AI traffic ଉପରେ ଆମ post କାହିଁକି ତାହା ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରେ।
basis ବନାମ confidence score
ଅନେକ systems ପ୍ରମାଣକୁ ଏକମାତ୍ର ସଂଖ୍ୟାରେ ସଙ୍କୋଚିତ କରନ୍ତି। ଏକ score ଲୁଚାଇଦିଏ ଯେ ଏହା କ୍ରିପ୍ଟୋଗ୍ରାଫିକ ଯାଞ୍ଚରୁ ଆସିଛି କି heuristic ରୁ, ଏବଂ ଏକ uncalibrated percentage ନଥିବା precision କୁ ସୂଚିତ କରେ। ନାମିତ bases ର ଏକ ଛୋଟ set ବିଷୟଟି ବୁଝିବାକୁ ସହଜ, audit କରିବାକୁ ସହଜ, ଏବଂ ଭୁଲ ବ୍ୟବହାର କରିବାକୁ କଷ୍ଟକର।
ସାଧାରଣ ଭ୍ରାନ୍ତିଧାରଣା
"Declared ଅର୍ଥ untrustworthy." ଘୋଷଣାଗୁଡ଼ିକ ପ୍ରାୟତଃ ସଠିକ ଥାଏ ଏବଂ କିଛି ପ୍ରଶ୍ନ ପାଇଁ, ଯେପରିକି AI-assistance disclosure, ଉପଲବ୍ଧ ଥିବା ଏକମାତ୍ର ପ୍ରମାଣ ହୋଇପାରେ। ସେଗୁଡ଼ିକୁ କେବଳ verification ଭାବରେ ଧରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।
"Verified ଅର୍ଥ safe." Verification signer ର identity ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ, intent କିମ୍ବା permission ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ନୁହେଁ।
Proof of Actor ଭିତରେ ପ୍ରମାଣ ଆଧାର
ପ୍ରତ୍ୟେକ Proof of Actor ଫଳାଫଳ ତାହାର basis ଏବଂ ପ୍ରମାଣର ଏକ human-readable summary ଦେଖାଏ। Policies ଆପଣଙ୍କ application ଭିତରେ ଚଲେ ଏବଂ class ଓ basis ଦୁହିଁକୁ ସହଯୋଗରେ ବ୍ୟବହାର କରିପାରେ। Detection & Limitations ଦେଖନ୍ତୁ କିମ୍ବା apply for early access।
ସୂତ୍ର
- RFC 9421: HTTP Message Signatures: ସତ୍ୟାପିତ ପ୍ରମାଣର ସବୁଠାରୁ ସ୍ପଷ୍ଟ ସୂତ୍ର
- RFC 9110: HTTP Semantics, User-Agent: ଏକ self-reported, declared identifier